Posts

Kerstmis: Leven om wat komt

Afbeelding
We leven in een cynische, onze onmacht onthu ll ende tijd. Het kind van de tijd, de toekomst, is in a ll es kind van de rekening. De niet vere ff ende rekening van onze onmatigheid schuiven we door naar een generatie die van elders zal komen. De toekomst woont immers in de uitgebuite, verarmde en veronachtzaamde werelddelen en regio’s in het Zuiden. Zij zijn de kinderen van nu die erven wat wij nalaten. De keuze van een beneficiaire aanvaarding hebben ze niet. Het Kerstkind is een van hen. Wie Hem aanziet, ziet zichzelf als in een spiegel van pure transparantie. In die spiegel wordt de zonde zichtbaar: dat wat zich door liefde voor de waarheid niet laat verklaren. Het Kerstkind draagt in zijn onschuld a ll e zonden. “Ik veroordeel u niet.” Durven we dat woord aan? Leven van vergeving vraagt a ll es. Compromis is niet mogelijk. Altijd zijn er die lichtende ogen, die zo tedere en kwetsbare liefde. Is dat niet wat we zo zoeken ‘met de feestdagen?’ In ieder kind lichten de ogen op van het

Pasen 2021: verlost uit de beknelling van verstandig denken

Afbeelding
Pasen! In Jezus’ Verrijzenis is de Laatste Dag die doorbreekt in de rij van dagen die wij ervaren als tijd en geschiedenis. De Schepper gaat alle tijd vooraf en draagt het voorbijgaande in elk moment. De Laatste dag gaat aan de eerste vooraf  en omvat alle dagen. Iedere mystieke ervaring heeft deze eigenschap: in het moment van de ervaring voel je je omgeven door een Liefde die alles omvat. Als de Liefde alles is kan het leven zoals het is geen verraad aan ons plegen. Dat is de vreugde van Pasen. Zalig zij die erin mogen delen. Maar ... Liefde lijdt.  Je hoort zulke dingen zeggen als: De mens?, een klompje cellen met een elektrische puls erin. De mens?, een bundel data geordend door de algoritmes van het kansspel dat de kosmos is. De mens?, de grootste grap van de natuur. Cynisme is van alle tijden. En toch. Is het niet waar? Zelfs de cynische mens is iemand die zichzelf als norm houdt: mijn opvatting is rationeel, is waar. Cynisme loopt altijd stuk op cynisme. Kunnen we eruit verlost

In pia memoria: zr Humilia in vrede en dankbaarheid herdacht

Afbeelding
Vliegveld Addis Abeba. We waren overgestapt van de vlucht uit Burundi en wachtten op die naar Nederland.  Een jonge cameraman met een priester die voor het eerst Afrika mocht bezoeken. En hoe!En toen ging de telefoon. Een beetje verward nam ik op. Een vrouwenstem stelde zich voor als pastoraal werkster voor de zusters van Amersfoort. Zuster Humilia was overleden. Of ik de uitvaart kon doen. Zo rolde de ene wereld in de andere. Het was toen en nu weer - als ik mijn gevoelens nu naga - een absurdistisch toneelstuk. Datum geregeld, tijdstip, en wat en wanneer. Ja, ik zou bij thuiskomst bellen voor nader overleg. "Gecondoleerd. Ja, we hielden veel van haar hier. Ze maakte nog liedteksten voor de jubilerende zusters en had het liefst nog haar gitaar daarbij gebruikt."  Dat was vandaag - 15 december 2020 - op de dag af tien jaar geleden. Ik mocht haar uitvaartmis vieren in de kapel van de zusters in Bussum - dat klooster werd in 2015 verlaten - en haar begraven op hun kerkhof verde