Jonge gezicht van de Kerk

Iedere dag kijk ik op de site van RKK om mee te leven met de Wereld Jongeren Dagen. Wat een heerlijk gezicht. Ik ben geen man van massa's en de idee om met 8000+ priesters tegelijk de H. Mis te vieren trekt me niet bijzonder aan. Maar dat is een kwestie van smaak. Wat me zo opvalt is de onbevangenheid van die honderduizenden jongeren. Ze kennen de wereld als geen generatie voor hen. Ze delen dezelfde ervaringen met facebook en mobiele telefoon en zijn elkaar meer nabij dan taal en cultuurgrenzen doen vermoeden. Deze tijd is een katholieke tijd, een tijd waarin je ontdekt 'wie je mag en kan zijn' door je te verbinden. Op facebook met je 'vrienden,' in de Kerk met je geloofsvrienden. Door uit te wisselen, om je heen te kijken, je te confronteren met de leefstijlen en levensverhalen van anderen ontdek je bij wie of wat je hoort en ook waarin je uniek mag en wilt zijn. De WJD zijn een zegen voor de Kerk en een geweldig getuigenis voor de hele wereld: deze jongeren willen een wereld waarin ze iets met elkaar hebben om iemand te kunnen zijn. Wat moet het op deze dagen ontroerend zijn om de dienst van Petrus te vervullen. Een vierentachtig jarige die de inspiratie en aspiraties van een nieuw geslacht focust en een welwillend gehoor vindt in 'mind and heart.'

Je merkt het ook aan de seculiere journalistiek. Dit is een dimensie van de Kerk die eigenlijk alleen maar goodwill oproept. Het hiërarchische aspect van de Kerk wordt hier zichtbaar als wat het bedoelt te zijn: wijsheid, getuigenis, bron van geloofs en levenservaring; godsmannen. Jongeren geven zich met hun ontvankelijkheid bloot, spreken in alles van een verlangen naar een leven dat 'goed is en goed doet.'

Het aantrekkelijke van de millenniumgeneratie vind ik hun openheid en hun vermogen om vragen te stellen en je nieren te proeven. Het zijn geen partijgangers, geen massa voor demagogen. Ze luisteren, stellen vragen, stellen zich open maar vinden het niet leuk om beleerd te worden en zijn allergisch voor negatieve boodschappen (pas op voor dit, doe dat niet, denk erom dat je die anderen op afstand houdt ...). Ik kan me voorstellen dat de intensieve ontmoeting met deze generatie jongeren voor onze bisschoppen voelt als een eerlijke en heerlijke uitnodiging om vooral mannen van geloof te zijn, mannen die van de waarheid getuigen omdat ze die in Christus gevonden hebben en daardoor keigoed zijn in het ontdekken van de waarheid in ieder mens, in iedere andere levensovertuiging of religie. Zo brengt Christus samen en verdeelt hij niet. De millenniumgeneratie leent met overtuiging haar oor en haar hart aan zulke herders. Een zegen, heerlijk!